ایجاد عادت‌های خوب برای خواب نوزادان زودرس

الگوی خواب نوزادانی که زود به دنیا آمده‌اند با نوزادانی که نه‌ماهه به دنیا می‌آیند متفاوت است. الگوی خواب نوزادان زودرس معمولاً نامنظم و غیرقابل‌پیش‌بینی است.

نوزادانی که زودتر از نه ماه به دنیا آمده‌اند معمولاً در کل بیشتر از سایر نوزادان می‌خوابند، اما چرخه خوابشان خیلی وقت‌ها کوتاه‌تر است. در ضمن ممکن است مرحله خواب سبک در این نوزادان طولانی‌تر باشد، که باعث می‌شود نوزاد خیلی سریع و راحت از خواب بپرد.

علاوه بر اینها، دورانی که نوزاد زودرس در بیمارستان می‌گذراند ممکن است بر آرام‌شدن و خواب او اثر منفی بگذارد. البته پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان تمام تلاش خود را می‌کنند که محیط را تا جایی که ممکن است آرام نگه دارند، اما باز هم ممکن است محیط برای نوزاد استرس داشته باشد و باعث تحریک او شود.

عواملی مانند نور زیاد، سروصدا، و ویزیت و مراقبت‌های پزشک و پرستار می‌تواند خواب نوزاد را مختل کند. بنابراین وقتی نوزاد به خانه آورده می‌شود ممکن است تحت تأثیر این تنش‌ها باشد و مدتی طول بکشد تا احساس آرامش و راحتی کند.

با گذشت زمان و کامل‌تر شدن رشد نوزاد زودرس، قاعدتاً زمان خواب عمیق او هم بیشتر خواهد شد.

 

چگونه نوزاد زودرس را بخوابانم؟

به نوزاد کمک کنید تفاوت شب و روز را متوجه شود. محیط تاریک و آرام و بی‌صدا باعث عمیق‌تر شدن خواب می‌شود. موسیقی ملایم یا صداهای طبیعت هم به آرام‌شدن و به خواب رفتن بعضی نوزادان کمک می‌‌کند.

شب‌ها برای خواب چراغ‌ها را خاموش و محیط را کاملاً تاریک کنید یا نور را به حداقل برسانید. اگر نوزاد بیدار شد تا شیر بخورد یا جایش عوض شود، رسیدگی به او را با کمترین تحریک و در حداقل نور انجام دهید. با او با صدای آهسته حرف بزنید و سعی کنید حرف‌زدنتان او را به سمت خواب ببرد نه به سمت هیجان و بیداری.

سعی کنید برنامه خواب کودک منظم باشد. این کار باعث می‌شود او به یک برنامه منظم برای استراحت عادت کند و میزان خواب او کافی و مناسب باشد.

کار دیگری که می‌تواند به آرام‌شدن و به خواب رفتن نوزاد نارس کمک کند بغل کردن او به شکل کانگورو است، تا او بتواند با شما تماس پوستی داشته باشد. خیلی از پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان این تکنیک را به مادران آموزش می‌دهند، و شما می‌توانید وقتی نوزاد را به خانه بردید هم این نوع بغل‌کردن را ادامه دهید.

تا شش‌ماهگی نوزاد، او را در یک گهواره یا ننو کنار خودتان بخوابانید. فایده دیگر خواباندن نوزاد کنار خودتان این است که شب‌ها راحت‌تر می‌توانید به او شیر بدهید. خوابیدن نوزاد کنار مادر اصولاً برای همه نوزادان توصیه می‌شود نه فقط نوزادان زودرس.

نوزاد را در تخت یا رختخواب خودتان نخوابانید. این کار برای نوزادان خطرناک است و ممکن است باعث سندرم مرگ ناگهانی نوزاد شود.

شاید به نظرتان برسد که اگر نوزاد را به شکم بخوابانید ممکن است بهتر بخوابد؛ اما هرگز این کار را امتحان نکنید. نوزادان همیشه باید به پشت خوابانده شوند، مگر آن که پزشک به دلیلی تشخیص دهد که کودک باید در وضعیت دیگری خوابانده شود. خواباندن نوزاد به پشت خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را بسیار کاهش می‌دهد.

نوزاد زودرس از چه سنی شب را کامل خواهد خوابید؟

پدر و مادر خیلی دلشان می‌خواهد جواب این سؤال را بدانند، اما واقعیت این است که این سؤال جواب منحصربه‌فرد و معینی ندارد.

نوزادان، چه زودرس و چه نه‌ماهه، مدتی طول می‌کشد تا الگوی خواب منظمی پیدا کنند.

بنابراین احتمالش زیاد است که تا شش تا هشت‌ماهگی فرزندتان شما هم نتوانید شب‌ها خواب بدون مزاحمتی داشته باشید (که البته تعداد ماه‌هایی که نوزاد زود به دنیا آمده هم به آن اضافه می‌شود). بنابراین، نوزادان زودرس معمولاً دیرتر از سایر نوزادان الگوی خواب منظم پیدا می‌کنند. در نوزادانی که نه‌ماهه به دنیا می‌آیند، الگوی خواب حتی ممکن است در چهار ماهگی منظم شود. البته یادتان باشد که هر نوزادی ویژگی‌های خودش را دارد، و بعضی از نوزادان ذاتاً کم‌خواب‌تر هستند.

اگر خواب نوزادتان شما را نگران کرده است، نگرانی خود را با پرستار بخش مراقبت‌های ویژه یا پزشک فرزندتان مطرح کنید تا مطمئن شوید که انتظاراتتان از او واقع‌بینانه است.

 

منبع:babycenter.com