من، محمد صادق رمضانی، روانشناس مثبتنگر و پژوهشگر حوزه آموزش هستم. از سال 90 وارد حوزه آموزش شدم و علاقه زیادی به فرآیند های یاددهی و یادگیری دارم. از سال 1400 تمرکزم را روی توسعه و ارتقا بزرگسال با تمرکز بر توانمندسازی به جای درمان اختلالات کردهام.
در دنیای من هیچ کس نمیتواند با فکر کردن به کاستیها و اختلالاتش پیشرفت کند، بلکه تنها راه پیشرفت و توسعه استفاده از توانمندی هاست.
به قول آگی پولمن: اگر خوب ببینیم هر کس ارزش حداقل یک بار ایستاده تشویق شدن را دارد...
