بهترین سن رفتن به مهدکودک

این روزها شاغل‌بودنِ بسیاری از مادران باعث شده که چگونگی نگهداری فرزندشان به مسئله‌ای تبدیل شود و برای اینکه راه‌حلی برای آن پیدا کنند و بتوانند به‌راحتی فعالیت‌های خارج از منزلشان را انجام دهند، فرزندشان را به مهدکودک بسپارند.

 پرسش‌ مهمی که باید به آن‌ فکر کنیم این است: اگر شما مادری خانه‌دار هستید یا برای نگهداری از فرزندتان از اقوام کمک می‌گیرید، آیا باز هم لازم است فرزندتان را به مهدکودک بفرستید؟ فایده‌ی رفتن بچه‌ها به مهد‌کودک چیست؟

 اغلب کودکان معمولاً در سنینی که به مراقبت و توجه پدرومادر خود نیاز دارند، از مادر و خانه دور می‌شوند و مدتی طولانی را در محیط بیرون از خانه، و در مهدکودک می‌گذرانند. انتخاب یک مهدکودک مناسب که محیطی امن، شاداب و خلاقانه داشته باشد، اولین تجربه‌های کودک در تعامل با اجتماع را به خوبی شکل می‌دهد. این تجربیات اگر غنی باشند و به‌موقع به دست بیایند، موجب رشد مهارت‌های مهمی می‌شوند که کودک باید در طول زندگی کسب کند. 

در این مقاله، بهترین سن رفتن به مهدکودک و مزایا و معایب آن را بررسی خواهیم کرد. 

 

بهترین سن برای رفتن بچه‌ها به مهد‌کودک

برای رفتن فرزندمان به مهدکودک باید به عوامل مختلفی توجه کنیم. 

اغلب کودکان از ۵ تا ۶‌سالگی آموختن مهارت‌های علمی، جسمی و ذهنی را آغاز می‌کنند. البته کودکانی که زودتر از موعد به دنیا می‌آیند ممکن است در مقایسه با بچه‌های دیگر، دیرتر آمادگی لازم را کسب کنند، اما اغلب کودکان در ۵‌ سالگی، آماده‌اند که به مهدکودک بروند. آن‌ها می‌توانند فعالیت‌های آموزشی را انجام دهند، خود را در محیطی مثل کلاس مدیریت کنند و آماده‌اند که دوستان جدید پیدا کنند.

 رفتن به مهدکودک به بچه‌ها می‌آموزد که در دوره‌ها و مراحل مختلف چگونه با همسالانشان ارتباط برقرار کنند و در سال‌های بعد، زندگی موفق‌تری داشته باشند.

به تعویق انداختن شروع مهدکودک برای برخی از بچه‌ها بهتر است. رشد اجتماعی_عاطفی کودک عامل مهمی در این زمینه است. گاهی اوقات بچه‌های کوچک‌‌تر در یادگیری مفاهیم عملکرد خوبی نشان می‌دهند، اما از نظر اجتماعی و در تعامل با بقیه‌ی بچه‌ها، از همسالانشان فاصله می‌گیرند. 

توصیه می‌شود که فرزندتان را پیش از سه‌سالگی به مهدکودک نفرستید، کودکان زیر سه سال به محیط خانه، توجه فراوان مادر و نزدیکی به او نیاز دارند، زیرا پیوندهای عاطفی و امنیت خاطری که برای شکل‌گیری شخصیت کودک بسیار مهم است، در این سن به وجود می‌آید. 

 

 مهارت‌های لازم پیش از رفتن به مهدکودک 

کودکان باید پیش از آغاز مهدکودک، در این مرحله از رشد قرار داشته باشند:

•  توانایی‌هایی مانند غذا‌خوردن مستقل، رفتن به دست‌شویی و پوشیدن لباس را به دست آورده باشند.
•  مهارت‌های اجتماعی مختلفی مثل سلام‌کردن، پیشگام‌شدن در گفت‌و‌گو و عذرخواهی را بلد باشند. 
• از نظر عاطفی آمادگی داشته باشند که مدتی از پدرومادرشان دور بمانند.
• مهارت‌های لازم برای انجام بازی‌های مشارکتی با بچه‌های دیگر را تا حدی بلد باشند؛ مهارت‌هایی مثل برقراری ارتباط کلامی، به‌اشترا‌ک‌‌گذاشتن وسایل بازی، همکاری و رعایت حقوق دیگران. 
• توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند. 

اعتماد‌به‌نفس و داشتن احساس مثبت نسبت به خود، دو نمونه از مهم‌ترین توانایی‌هایی است که پدرومادرها می‌توانند به فرزندشان هدیه دهند تا او بتواند در مواقع ضروری از خود دفاع کند، کمک بگیرد و احساس ترس نکند.

 

 دلایل مهدکودک نرفتن کودک 

 امتناع برخی کودکان از رفتن به مهد‌کودک دلایل متعددی دارد. برخی از این دلایل رایج عبارت‌اند از قلدری و رفتار خشونت‌آمیز کودکان دیگر در مهدکودک، تجربه‌ی مرگ اعضای خانواده، نقل‌مکان به محله‌ی جدید، و ماندن در خانه به مدت طولانی. 

 

راهکارهایی برای حل مشکل مهدکودک نرفتن کودک

اگر فرزندتان به هر دلیلی به مهدکودک رفتن علاقه‌ای نشان نمی‌دهد، به جای اجبار او به این کار بهتر است دلیل و ریشه‌ی بی‌علاقگی او را پیدا کنید. مهم‌ترین وظیفه‌ی پدرومادر در این شرایط حفظ آرامش، ایجاد حس امنیت برای کودک و حمایت از او است. 

در این بخش، برخی از راهکارهای مفید برای حل این مشکل ارائه شده است: 

با فرزندتان درباره‌ی آنچه او را آزار می‌دهد گفت‌و‌گو کنید. مراقب باشید که در صحبت‌کردن و رسیدن به نتیجه‌ای که دلخواه خودتان است، فرزندتان را تحت فشار قرار ندهید. هدف این است که او متوجه شود با کمک شما می‌تواند بر این مشکل غلبه کند.

اگر فرزندتان موقع رفتن به مهدکودک یا حتی وقتی درباره‌ی مهدکودک حرف می‌زند، بیش از اندازه مضطرب می‌شود، ممکن است مشکل او ریشه در اضطراب جدایی داشته باشد و هنوز برای رفتن به مهدکودک یا جدایی از شما آمادگی لازم را نداشته باشد. شما می‌توانید با شرکت در کلاس‌های مشترک مادر و کودک و گذراندن وقت در محیط‌های خارج از خانه به جداشدن فرزندتان و اعتمادکردن او به محیط‌های جدید و ناآشنا کمک کنید. 

می‌توانید با مربی فرزندتان صحبت کنید و از او بپرسید که فرزندتان در مهدکودک چطور رفتار می‌کند؛ در فعالیت‌ها مشارکت می‌کند یا منزوی است؟ سپس با مربی همکاری کنید تا به راهکاری برای حل این مشکل برسید. 

ساعت‌های مشخصی در روز را بدون هیچ عامل مزاحمی مانند تلویزیون، تلفن همراه و افراد دیگر، به گذراندن وقت با فرزندتان اختصاص دهید. این کار معجزه می‌کند زیرا فرزندتان احساس می‌کند تمام روح و روان شما متعلق به اوست و برای او وقت کافی در نظر گرفته‌اید، و مطمئن می‌شود که شما برای از سر باز‌کردن و دورکردنش، او را به مهدکودک نمی‌فرستید. 

شما می‌توانید تا زمانی که مشکل حل شود از فرد دیگری مثل پدر، اقوام، یا یکی از دوستان معتمد کمک بگیرید که او فرزندتان‌ را به مهدکودک ببرد.گاهی اوقات، ممکن است وابستگی کودک به مادرش دلیل بی‌علاقگی او به مهدکودک باشد.

 

مزایای رفتن بچه‌ها به مهدکودک 

مهدکودک بستری را برای رشد و تکامل کودکان از طریق بازی و تعامل فراهم می‌کند و درک کودکان را از خودشان، خانواده، فرهنگ، محیط و جامعه افزایش می‌دهد.

 به‌طور کلی مزایای رفتن به مهدکودک به شرح زیر است:

مستقل‌شدن کودک، ایجاد هویتی قوی و فرصت‌هایی برای کشف احساسات و روابط خود با دیگران مثل همدلی، دوست‌یابی و رویارویی با نظرها و مفاهیم جدید؛

آشنایی با دنیای پیرامون و محیط اطراف خود؛ مثل آشنایی با بدن خود، آشنایی با جانوران و گیاهان، آموختن اعداد و شمارش اشیاء و شناخت اشکال هندسی؛

شروع یادگیری مهارت‌های مربوط به خواندن و نوشتن مثل در دست گرفتن مداد و آشنایی با فرم نوشتاری نام خود؛

یادگیری و افزایش مهارت‌های آمادگی جسمانی (دویدن و پریدن)، تصمیم‌گیری (توانایی انتخاب یک بازی از بین دو بازی مختلف) و تمرین تاب‌آوری (رعایت نوبت در صف بازی)؛

تقویت ارتباطات زبانی و استفاده‌ی درست از واژه‌ها و عبارت‌ها در گفتار (گفت‌و‌گو با دوست یا مربی درباره‌ی علایق فردی یا هر موضوع دیگر).

 

معایب رفتن بچه‌ها به مهدکودک

پژوهش‌ها نشان می‌دهد کودکانی که به مهدکودک می‌روند گاهی اوقات در مقایسه با آن‌هایی که به مهدکودک نمی‌روند، مشکلات رفتاری بیشتری دارند. در مراکز مراقبت مثل مهدکودک‌ها، کودکان اضطراب و نگرانی بیشتری را تجربه می‌کنند، در نتیجه در معرض مشکلات مربوط به اضطراب قرار می‌گیرند که به‌شکل کاملاً مستقیم بر رفتار آن‌ها تأثیر می‌گذارد. 

در این بخش، برخی از معایب احتمالی رفتن بچه‌ها به مهدکودک را مطرح می‌کنیم:

• ابتلا به بیماری‌های واگیردار مشکل اصلی رفتن بچه‌ها به مهدکودک است. بچه‌هایی که مهدکودک نمی‌روند کمتر بیمار می‌شوند.
•  اگر کودک به هر نوع بیماری مبتلا شود، باید تا زمان بهبودی کامل در خانه بماند که این مسئله برای مادران شاغل مشکل‌ساز است.
• کم‌بودن توجه مربیان به تک‌تک بچه‌ها به دلیل سروکار داشتن با چند کودک، یکی دیگر از مشکلات بچه‌ها در مهدکودک است. 
• وقت‌نگذراندن پدرومادر با فرزندشان ممکن است به رابطه‌ی والد و فرزندی آن‌ها آسیب بزند، بنابراین درنظر‌گرفتن وقت ویژه برای کودک در طی روز همواره توصیه می‌شود.

 

حضور بچه‌ها در مهد‌کودک نخستین تجربه‌ی تعاملی کودک با اجتماع است که به رشد مهارت‌های فردی و اجتماعی او کمک می‌کند. 

فرستادن کودک به مهدکودک تصمیم مهمی است که پدرومادر با توجه به نیازها و وضعیت خانواده‌ی خود می‌گیرند. آگاهی از مزایا و معایب این تصمیم و مشورت با کارشناسان به پدرومادر کمک می‌کند تا تصمیم درستی بگیرند و از فرایند رشد و تربیت فرزندانشان به بهترین شکل حمایت کنند.