خواباندن نوزاد در کنار پدر و مادر
نکات کلیدی
- از بدو تولد تا شش‌ماهگی یا یک‌سالگی کودک، بی‌خطرترین روش خواب برای او این است که او را در یک تخت نوزادی کنار تخت خودتان بخوابانید.
- خواباندن نوازد کنار خودتان یعنی شما و نوزاد بر یک سطح مشترک بخوابید.
- خواباندن نوزاد نوباوه کنار خودتان می‌تواند برای او خطرناک باشد.
- اگر خواستید نوزاد را کنار خود بخوابانید، می‌توانید برای آن که خطر این کار به حداقل برسد کارهایی انجام دهید.
کجا برای خواب نوزاد امن‌تر است؟
امن‌ترین روش برای نوزاد نورسیده این است که با شما در یک اتاق بخوابد، یعنی تا یک‌سالگی یا حداقل تا شش‌ماهگی جای خوابش در یک تخت کوچک کنار تخت شما باشد.
خواباندن نوزاد در کنار پدر و مادر و نکاتی که باید به آن توجه کرد.
منظور از خواباندن نوزاد کنار شما این است که او را روی سطح مشترکی با خودتان بخوابانید، یعنی مثلاً او را در تخت خودتان کنار خود بخوابانید.
خواباندن نوزاد کنار خودتان ممکن است او را در معرض خطر مرگ ناگهانی نوزاد هنگام خواب (SUDI)، مثلاً در معرض سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) و حوادث مرگبار هنگام خواب، قرار دهد. در عین حال، پدرومادرها هم برای این کار دلایل خود را دارند.
برای مثال بعضی از پدرومادرها به این دلیل نوزاد تازه متولد شده را کنار خودشان می‌خوابانند چون معتقدند این کار باعث ایجاد حس آرامش و امنیت در او می‌شود. آنها از این که کودک درست در کنارشان است لذت می‌برند، این کار برایشان احساس رضایت و بهره‌مندی ایجاد می‌کند، و به نظرشان این کار باعث تقویت رابطه‌شان با کودک هم می‌شود.
همچنین بعضی از پدرومادرها به این دلیل نوزاد نوباوه را کنار خود می‌خوابانند چون به نظرشان این کار عملی‌تر و راحت‌تر است. آنها می‌گویند وقتی کودک درست کنارشان است شیردادن به او و آرام‌کردنش در طول شب آسان‌تر است.
بعضی از پدرومادرها هم معتقدند این کار باعث می‌شود که نوزاد زودتر و راحت‌تر پستان مادر را بپذیرد.
هنگامی که نوزاد ناگهان و بدون این که دلیلش برایمان آشکار باشد می‌میرد به آن مرگ ناگهانی نوزاد (SUDI) می‌گویند. اصطلاح مرگ ناگهانی نوزاد دامنه وسیعی دارد و دو اصطلاح سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) و حوادث مرگبار هنگام خواب زیرمجموعه آن هستند. شاید اصطلاح «سندرم مرگ ناگهانی» بیشتر به گوشتان خورده باشد، اما هر سه آنها، یعنی مرگ ناگهانی، سندرم مرگ ناگهانی و حوادث مرگبار، عوامل مشترکی دارند.
عواملی که خطر خواباندن نوزاد کنار خودتان را افزایش می‌دهد
خواباندن نوزاد یا کودک نوپا کنار خودتان همیشه او را در معرض خطر مرگ ناگهانی نوزاد (یعنی سندرم مرگ ناگهانی و حوادث مرگبار هنگام خواب) قرار می‌دهد. شاید بد نباشد که به مقاله برنامه خواب کودکان نوپا هم سری بزنید.
اما در شرایط زیر، خطر مرگ ناگهانی نوزاد حتی بیشتر هم می‌شود:
- شما بسیار خسته‌اید یا بیمارید.
- شما یا همسرتان از الکل، مواد مخدر یا داروی آرام‌بخشی استفاده می‌کنید که خوابتان را سنگین می‌کند و سطح هشیاریتان را کاهش می‌دهد.
- شما یا همسرتان سیگاری هستید.
- کودک مریض است.
- سن نوزاد کمتر از سه ماه است، نارس است یا جثه‌اش به هر دلیلی هنگام تولد از حالت عادی کوچک‌تر است.
خوابیدن روی کاناپه یا مبل در حالی که نوزاد در بغلتان است همیشه خطرناک است. اگر احتمال می‌دهید در حالی روی مبل یا کاناپه نشسته‌اید خوابتان ببرد حتماً قبل از آن کودک را در یک فضای امن قرار دهید.
کاهش خطر مرگ ناگهانی نوزاد (SUDI)
اگر همچنان انتخابتان این بود که نوزاد یا کودک نوباوه‌تان را کنارتان بخوابانید، کارهایی هست که می‌تواند خطر مرگ ناگهانی نوزاد (SUDI) را (چه به دلیل سندرم مرگ ناگهانی و چه به دلیل حوادث مرگبار) کاهش دهد:
- کودک را به پشت بخوابانید (هیچ‌وقت روی شکم یا به پهلو نخوابانید.)
- اگر موهایتان بلند است آنها را ببندید. ضمناً، هر چیزی که احتمال دارد دور گردن کودک بپیچد (مانند زیورآلات و گردنبند با زنجیر بلند) را از خود دور کنید.
- کودک را کنار خودتان بگذارید. هیچ‌گاه کودک را بین دو فرد بزرگسال قرار ندهید. هیچ‌گاه او را کنار بچه‌های دیگر یا حیوانات خانگی نخوابانید. ممکن است دیگران در خواب روی او غلت بزنند یا بدن کوچکش در اثر قرارگرفتن بین دو فرد بزرگسال گرمازده شود.
- تخت را به اندازه کافی با دیوار فاصله دهید تا کودک یک وقت بین تخت و دیوار گیر نکند.
- مطمئن شوید که چیزی روی سر و صورت کودک نمی‌افتد. بالش‌ها و اثاث خواب بزرگسال مانند ملحفه، پتو و لحاف را از کودک دور نگه دارید. در صورت امکان برای او کیسه خواب نوزادی تهیه کنید تا پتو و بالشش با شما مشترک نباشد.
- مطمئن شوید تشکی که رویش می‌خوابید صاف و سفت است. از تشک بادی یا تشک‌های فنری خیلی ارتجاعی استفاده نکنید.
- وقتی نوزاد را کنارتان می‌خوابانید هرگز او را قنداق نکنید.
- مطمئن شوید کودک از تخت نمی‌افتد. از همه بهتر این است که یک طرف تخت را به او بدهید و البته او را دور از لبه بخوابانید. در عین حال اگر احتمال می‌دهید او از تخت بیفتد روی زمین بخوابید.
خواباندن نوزاد کنار پدرومادر به دلیل بدخوابی و بی‌قراری او
بعضی اوقات پدرومادرها به این دلیل کودک را به تخت خودشان می‌آورند که او شب‌ها مدام از خواب بیدار می‌شود یا بی‌قرار است. اگر آنها تمهیدات لازم برای خواب نوزاد در تخت خود را فراهم کرده باشند، این گزینه می‌تواند راه‌حل مناسبی باشد.
اما اگر بعد از مدتی (مثلاً با تنظیم‌شدن خواب نوزاد) پدرومادرها بخواهند جای خواب کودک را جدا کنند اما او آماده نباشد، مشکلاتی ایجاد می‌شود. بسیاری از پدرومادرها که جای خواب کودکشان کنار خودشان بوده است گفته‌اند که کودک وقتی به دو سه سالگی می‌رسد می‌خواهد جایش را جدا کند. ولی در بعضی مواقع این زمان طولانی‌تر هم می‌شود و پدرومادرها می‌خواهند جای خواب کودکشان را جدا کنند اما او نمی‌خواهد.
منبع: raisingchildren.net.au
